« خانه هايى كه بسيار سبك و كم وزن است ، و به هنگام كوچ كردن و موقع اقامت به آسانى آن را جابجا مىكنيد » ( * ( تَسْتَخِفُّونَها يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ إِقامَتِكُمْ ) * ) . علاوه بر اين از پشمها و كركها و موهاى اين چهار پايان براى شما ، اثاث و متاع و وسائل مختلف زندگى تا زمان معينى قرار داد « ( * ( وَمِنْ أَصْوافِها وَأَوْبارِها وَأَشْعارِها أَثاثاً وَمَتاعاً إِلى حِينٍ ) * ) . مىدانيم موهايى كه بر بدن چهار پايان مىرويد بعضى كاملا خشن است ، مانند موهاى بز كه عرب آن را « شعر » مىگويد ( و جمع آن اشعار است ) و گاهى كمى نرمتر است كه آن را پشم مىگوئيم و عرب آن را صوف مىنامد ( و جمع آن اصواف است ) و گاهى از آن هم نرمتر است كه آن را « كرك » مىناميم كه عرب آن را « و بر » ( بر وزن ظفر ) جمع آن اوبار مىگويد بديهى است اين تفاوت ساختمان موها سبب مىشود كه از هر كدام براى مصرف خاصى استفاده شود ، از يكى فرش درست كنند ، از ديگرى لباس ، از ديگرى خيمه و مانند آن . در اينكه منظور از « اثاث » و « متاع » در اين آيه چيست مفسران احتمالاتى داده‌اند : رويهمرفته « اثاث » به معنى وسائل خانه است و در اصل از ماده « اث » به معنى كثرت و درهم پيچيدگى گرفته شده و از آنجا كه وسائل خانه معمولا زياد است به آن اثاث گفته‌اند . « متاع » به هر گونه چيزى مىگويند كه انسان از آن متمتع و بهره مند مىشود ( بنا بر اين هر دو تعبير يك مطلب را از دو زاويه مختلف نشان مىدهد ) . و با توجه به آنچه گفته شد ذكر اين دو تعبير پشت سر هم ممكن است اشاره به اين باشد كه شما مىتوانيد از پشم و كرك و موى چهار پايان ، وسائل زيادى براى خانه خود فراهم سازيد و از آن متمتع گرديد .